«
Previous

مرتیہ

»
Next
मृ त्य mr̤itya, s.m.f. Death, etc. (=mr̤ityu, q.v.):—mr̤itya-janak, adj. Deathproducing, deadly, mortal:—mr̤itya-vatī, s.f. 'Death-possessing,' name of a wife of Dharma.
Origin: Hindi