«
Previous

پھوٹا

»
Next
फूटा phūṭā[perf. part. of phūṭnā; and=Prk. फुिट्टओ=S. ःफुिटत+कः], part. adj. (f. -ī), Broken, cracked, chipped, burst, shivered:—phūṭe muṅh-se, adv. With a distorted or wry face.
Origin: Hindi