«
Previous

كینتوا

»
Next
केंतुआ keṅtu`ā, or कैंतुआ kaiṅtu`ā[prob. A. قحط qaḥt̤+ S. aff. अ+ कः(with winserted)], adj. (rustic) Famine-stricken, famished, starving (=qaḥt̤-zada).
Origin: Hindi