«
Previous

دهقان

»
Next
dihqān (dih, 'village'+ḵẖān, qq.v.; A. dihqān; Zend daqyuma, fr. daqyu = daṅhu = dih; S. dasyu), s.m. A villager, husbandman, etc. (see dihqānī); head-man of a village.
Origin: Persian