«
Previous

انچاهٹ

»
Next
उंचाहट uṅćāhaṭ, s.f. = H انچاو उंचावuṅćā`o, s.m. = H انچاءی उंचाई uṅćā`ī, s.f. (from ūṅćā, q.v.) Height, loftiness, elevation, altitude; eminence, exaltation; pitch (of the voice).
Origin: Hindi